Demet Temel

Pek kendimi anlatmaktan hoşlanmam ; martıların kanadındaki rüzgarda , çocukların gülüşündeki samimiyette ,uyunabilecek en güzel yeri bulup uzanmış bir kedinin hırıltısında , sahibi tarafından sokağa bırakılmış bir köpeğin yalnızlığında , yağmurun yeşile karışmış kokusunda , denizin kenarında öylece duran kayanın yosun bağlamış yüzünde, oğlunu yitirmiş bir ananın yasında, yaylaların hiç bitmeyen sisinde ... bulabilirsiniz beni.


It is the most difficult thing to write about myself.  You can find me in the grunt of a reclining cat, in the loneliness of a dog left by the owner, in the smell of the rain mixed with the green, on the moss-bound face of the rock standing by the sea, on the side of a mother who lost her son, in the never-ending fog of the highlands.