Jak zwiększyć świadomość swojego ciała?
Jak wykorzystać jego energię? Do czego ono nas inspiruje? Jak używać przestrzeni, czasu, dynamiki, ciężaru w tańcu? Jak pozbyć się napięcia, strachu, nieśmiałości?

Na te pytania odpowiedzi poznaje Teatr Tańca RozRUCH założony w marcu 2006 roku w Bydgoszczy przez Emilię Kubik (panieńskie Malczyk).
Podczas warsztatów grupy powstają projekty w oparciu o taniec improwizację, kontakt improwizację i improwizację z przedmiotem.

Efekty pracy Teatru Tańca RozRUCH można zobaczyć podczas występów publicznych, na które serdecznie zapraszamy. Więcej informacji można uzyskać w dziale news na stronie rozruch.org

TANIEC JEST KOMUNIKOWANIEM SIĘ
I PRZEZ TO ZASPOKAJA LUDZKIE POTRZEBY

Improwizacja w tańcu to spontaniczne tworzenie formy, ukazywanie człowieka w tym właśnie momencie. Opiera się ona na ruchu autentycznym pochodzącym z odczuwania człowieka, a nie z określonej techniki tanecznej; odkrywamy ruch w sobie i siebie w ruchu, korzystamy ze swej wyobraźni i w twórczym tańcu poprzez działanie symboliczne wyrażamy istotne aspekty swojej osobowości. Pracujemy ciałem i poprzez ciało, rozwijamy siłę, poczucie bezpieczeństwa oraz poczucie własnych możliwości. Improwizacja pozwala pozbyć się strachu i napięcia, ponieważ nie ma w tym gatunku tańca złego i dobrego ruchu, najistotniejsze są impulsy, które płyną z naszego ciała dając początek ruchowi. Improwizacja jest czymś bardzo indywidualnym, jednocześnie pozwala budować relacje z przestrzenią i ludźmi, którzy znajdują się w owej przestrzeni, pozwala nam dostrzec drugiego człowieka i otworzyć się na niego.

Kontakt improwizacja powstała w latach '70 XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Jej twórcą jest tancerz Steve Paxton. Kontaktem improwizacją nazwał zasadę komunikacji poprzez dotyk. Technika ta opiera się na utrzymaniu wspólnego punktu kontaktu dwóch ciał i dzielenia ciężaru w trakcie ruchu. Na fizycznych odczuciach dotyku, wsparcia, utrzymywania i tracenia balansu, przeciwwagi i upadania skupiają się tancerze, prowadząc w ten sposób dialog poprzez ruch. Jednak "nie dążą do osiągnięcia celu, raczej do ciągłego nieprzerwanego spotkania we właściwym czasie i miejscu, ze zmieniającą się fizyczną rzeczywistością" (Paxton). Jak mówi Karl Frost (Francuz, również zajmujący się tą techniką) kontakt improwizacja to słuchanie, co dzieje się z fizycznością i jednocześnie bycie w nieprzerwanym procesie kreowania siebie. Frost zaznacza przy tym, iż kreatywność to zaledwie 5% kontakt improwizacji; pozostałe 95% to sztuka przetrwania, bowiem mnóstwo tu szaleństwa i spontaniczności.