Φωνή από το χθες

Να ‘μαστε λοιπόν πάλι. Σε άλλο χώρο, σε άλλο χρόνο ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους. Την πρώτη φορά ήμασταν εδώ γιατί έπρεπε. Αυτή τη φορά είμαστε εδώ γιατί θέλουμε.

Η ανθρωπότητα άλλαξε συνήθειες, άλλαξε μυαλά, άλλαξε γούστα…
Οι άνθρωποι ξέχασαν να μιλάνε, ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να σκέφτονται, ξέχασαν να αγαπούν. Να ‘μαστε λοιπόν πάλι. Για να δώσουμε τις τελευταίες οδηγίες σε όλους αυτούς που ξέχασαν. Για λίγο ακόμη. Με τη στοργή όμως του πολύτεκνου πατέρα που ενώ το σπίτι του γκρεμίζεται με αγωνία αναζητά και το τελευταίο παιδί του στα χαλάσματα.

Να ‘μαστε λοιπόν πάλι, με άλλα μέσα, με άλλα λόγια, από μια άλλη εποχή. Για λίγο ακόμη. Γιατί θέλουμε. Γιατί ακούω τις μπουλντόζες…