Hiva Salehzadeh | موسیو ناهن

اینجا جایی برای آرامش نیست.
اینجا جایی برای جواب‌های آماده نیست.
اینجا آغاز یک سفر است؛ سفری از تاریکی به تاریکی، برای پیدا کردن نوری که هیچ‌وقت در کتاب‌ها ننوشته‌اند.

ما به نام فلسفه گرد هم نمی‌آییم تا از سقراط و کانت نقل کنیم.
ما اینجاییم چون رنج داریم؛ چون جهان پر از دروغ، قصه‌های مقدس و وعده‌های پوسیده‌ست.
ما اینجا هستیم تا بپرسیم: چرا باید به چیزی ایمان بیاوریم؟ چرا باید درست رفتار کنیم؟ چرا باید بترسیم از مرگ یا از خدا؟

فلسفه برای ما یک سرگرمی دانشگاهی نیست.
فلسفه، ویروسی است در خون؛ مثل شک، پرسش، تردید.
اینجا، در Mousio Nahen، ما هیچ مقدسی را مصون نمی‌دانیم.
اینجا حتی حقیقت باید بازجویی شود.
ما به قصه‌های آماده پشت می‌کنیم، تا قصه خودمان را دوباره بسازیم.

اگر می‌خواهی پا در این قلمرو بگذاری باید بدانی:
قدم گذاشتی در آستانه‌ای که شک، تنها قانون آن است.
اما اگر شهامت اندیشیدن داشته باشی،
همین تاریکی راه را به تو نشان خواهد داد.
از اینجا به بعد، پرسش‌ها تو را می‌سازند، نه پاسخ‌ها.